WILDPLAKKEN

WILDPLAKKEN

Blog

Op deze pagina's vind je nieuws over fotograaf Bert Danckaert. Hier worden zijn fotografieteksten, o.m. geschreven voor <H>ART (www.kunsthart.org) gepubliceerd.
Daarnaast word je geïnformeerd over tentoonstellingen, publicaties en fenomenale randverschijnselen uit de wondere wereld van de fotografie.

Lees hier de teksten verschenen in De Tijd tussen 1999 en 2005

Lees hier de teksten verschenen in <H>ART tussen 2006 en 2010

Hungry Eyes, FoMu Antwerpen

FototekstenGeplaatst door Bert Danckaert di, maart 08, 2011 11:51:15

Eerst het eten, dan de moraal

Met ‘Hungry Eyes’ brengt FotoMuseum Antwerpen haar eerste expo onder leiding van nieuwe directeur Elviera Velghe. Het zeer uiteenlopende werk van drie fotografen, Tony Le Duc, Valérie Belin en Dimitri Tsykalov, wordt er getoond onder het thema ‘Food’. De Piet Huysentruyt-cultuur met zijn overaanbod aan kookprogramma’s en hapklare bestsellers krijgt zo een museale echo.

Tony Le Duc is al sinds 1985 gerenommeerd food-fotograaf. Een overzicht van zijn werk wordt getoond in de grote zaal op de tweede verdieping van het museum en is een eerbetoon aan een carrière die nu zo’n kwart eeuw bezig is. Le Ducs foto’s zijn vooral bekend van publicaties in Weekend Knack en ontelbare kookboeken. Zelden fotografeert Le Duc eten gepresenteerd op borden; hij werkt graag met gekleurde achtergronden van beton of lagen van glas waarop hij ondermeer citroenen of kreeften rangschikt in een spel van licht en (scherpte)diepte. Erg smakelijk allemaal en met gevoel voor esthetiek in beeld gebracht. Prima werk ter ondersteuning van een recept of als beeld waarvan je water in de mond krijgt als je honger hebt. Dit werk functioneert perfect in magazines of kookboeken. Aan de muur van een museum – en op deze manier - jammer genoeg niet. Grote prints van boerenkool of een gebraden kip hangen tussen ontelbare opnamen van spruitjes, worteltjes, champignons en hesp. Een wand werd beplakt met pagina’s uit Weekend Knack, waaronder veel covers; een wall of fame. Drie metersgrote ronde projecties ook van draaiende borden met eten, een ‘slim’ museumconcept om de lastige grote zaal te ‘breken’. Het resulteert in één grote lege draaikolk . Daartussen in kijkkasten een kleine collectie kookboeken van Johannes Van Dam, Nederlands culinair criticus. Op een video zien we Le Duc aan het werk. Met een penseel schildert hij jus op spruitjes; bijna een kunstenaar.

Onderschatting

Wat verderop krijgt Dimitry Tsykalov een klein zaaltje om zijn werken met eetbare producten tentoon te spreiden. Handig sculpteerde hij uit diverse groenten en fruit een reeks schedels die hij vervolgens tegen een donkere achtergrond fotografeerde. Meer in het oog springend zijn de ‘meat’ foto’s waarop Tsykalov verschillende wapens met rauw vlees omwikkelde, al dan niet gedragen door naakte figuren. Eros meets Thanatos op de meest evidente wijze. Het zijn beelden met de leesbaarheidssnelheid van internetreclame. Een schromelijke onderschatting van het publiek.

De quasi onbruikbare ruimte naast de schitterende bibliotheek van het museum kreeg een opknapbeurt en tegen felgekleurde panelen werd het werk van Valérie Belin opgesteld. Belin heeft het meest te lijden onder de ‘food’-noemer. Het is niet omdat ze toevallig werk heeft gemaakt met fruitschalen of lege zakjes chips dat haar fotowerk over voeding gaat. Belins intrigerende foto’s refereren aan het stilleven, spelen met ideeën van de pop-art en nog veel meer. Door het werk te reduceren tot ‘food’ wordt geweld gedaan aan de gelaagdheid van haar werk.

Oppervlakkig

Deze expo gaat de mist in door het gebrek aan een curator en een inhoudelijk onderbouwd idee. ‘Hungry Eyes’ is de som van drie soloprojecten die op geen enkele moment op mekaar inspelen of enige dialoog uitlokken. Het thema haakt op opportunistische wijze in op de populaire food-cultuur en mikt al te doorzichtig op oppervlakkige media-aandacht. Hoge bezoekersaantallen zijn gegarandeerd, dus dit project kan niet falen. Dat is helaas de cultuur waarin we terecht zijn gekomen en waaraan het museum actief meewerkt. Een museumbeleid mag echter niet louter beoordeeld worden op basis van bezoekersaantallen maar des te meer op het effect dat het heeft op het medium.

Het kan een beleidsoptie zijn om het veelkoppig monster dat de fotografie is in al haar facetten te benaderen, dus ook food-fotografie, röntgenfotografie of forensische fotografie. Misschien is het net het ontembare karakter van de fotografie dat haar zo spannend maakt. Een openheid naar alle mogelijke fotografische verschijningsvormen moet dus kunnen, maar dan graag met wat meer stellingname, avontuur en visie.

Bert DANCKAERT

‘Hungry Eyes’ tot 5 juni in FoMu, Waalsekaai 47, 2000 Antwerpen. Open di-zo van 10-18u. www.fotomuseum.be
Dimitri Tsykalov, Commando I, 2008, Digigraphie, Diasec © Dimitri Tsykalov / Galerie Rabouan Moussion, Paris



  • Reacties(1)//blog.potaarde.be/#post64